2012-07-06

No Elephants

No Elephants

Sevgili dünlük,

Sana bu satırları ihtiyarlamış, ama bunu kabullenmeye gönülsüz, küçüklüğünden bu yana hep şort giymiş ve misket oynamış, hali, vakti, ne varsa bir yük kamyonuyla uzaklara taşıya taşıya eskimiş, eskimiş vakitleriyle, eskimiş halleriyle ünlü, soluk borularındaki kelimeleri temizlemeye çalışan şarkıcıları seven, sayan, küsmese de küsmüş gibi durmayı düşünen, düşündükçe öyle görünen, bazen görünmeyen, bazen üzülmeyen,  “hey ahbap sakin ol” deyip bitirebileceği muhabbetlerin provalarından yorulmuş, sakin ama gururlu, anlaşılmasa da bekleyen, bekledikçe kaybolan bir adamın cebinden yazıyorum.

Etrafım nikel.

Benim uçakları karşılama biçimimle hep dalga geçildi sevgili dünlük. Kızılderililiğim pek de öyle önemsenmedi. İnandırıcılığımı en son hangi oyunda yitirdim hayal bile edemiyorum. Ağır ve aksak cümleler kuruyorum, anlamları tümüyle suallere göre çeşitlilik gösteren yanıtlar, en uzağı en net görebilme çabasıyla erkenden kapatılmış göz kapakları, binaları şenlikli olduklarına inandıran kırmızı yeşil ışıklar.. Bunlar hep bir çöl yanılgısı.

Benim insanları karşılama biçimimle hep dalga geçildi sevgili dünlük. “Buyrun lütfen” dedim buyurdular. Sadece şarkı nakaratlarında duvarlarda unutulabilme yeteneğine sahip fotoğraflarla bir yere varmıyoruz.

Ama samimi oldukça yalnız kaldığımız doğru.

Işıkları yak sevgili dünlük. Yoksa bu üstün körü görmeleri imkansızlaşacak.

0 0 0 0 0