Ayla Abla

Sen bazen uyandığında beyaz bir t-shirtle çıkıyorsun balkona Ayla abla

kaç kere günaydın denirse sana o kadar çok uyanıyorsun.

bir kentin en lütufsuz sokağına komşusun.

keşke balkonun gökyüzüne biraz daha yakın olsa

karıştırılmayı özleyen çorbalar ocağında dursa

keşke biraz daha yakın dursan yağmura da

gözleri kendinden ışıltılı çocuklar farketse seni

keşke biraz illegal olsan Ayla abla,

her köşe başında afişlerin asılsa kırmızı siyah.

cinayetler işlense içimde

yakışsa da yakışmasa da şiirler yazsam içerde.

sen sanki bir denizin dibinde bir balıkla öpüşüyorsun Ayla abla

bense ıslanmaktan korkuyorum.

(D. Madak’a Saygıyla)

0 0 0 0 0